Czas biegnie nieubłaganie, szybkim krokiem zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, a więc Zarząd Klubu Turystów Pieszych PTTK Przygoda, jak w każdym roku, zorganizował turystyczną Wigilię.
Tegoroczna trasa wiodła z przystanku Ściegiennego/Weterynaryjna przez Przełęcz Łaskawą, Przełęcz Pod Obrazikiem, Górę Pierścienicę do wiaty turystycznej na Stadionie.
Na miejsce zbiórki przy ul Żytniej przybyła nieliczna, kilkuosobowa grupka, co trochę nas zdziwiło, bo zapowiadała się ładna, słoneczna pogoda, o co w bieżącym roku bardzo trudno. Na szczęście trochę osób siedziało już w autobusie, po drodze dosiadały kolejne a pod wiatą czekali jeszcze organizatorzy ogniska i wigilijnego wystroju. Ostatecznie w wydarzeniu wzięło udział 35 osób, zarówno członków, jak i sympatyków “Przygody”.
Prowadzący naszą wędrówkę Prezes KTP PTTK Przygoda Jan Wiórek przywitał nas serdecznie i zapoznał z harmonogramem wigilijnego spotkania.
Powędrowaliśmy więc spokojną, przyjazną trasą, gawędząc po drodze z ludźmi, których bardziej lub mniej znamy. Leśne ścieżki i spokojna atmosfera sprzyjały wspólnym rozmowom i integracji.
Po godzinie wędrowania malowniczym szlakiem dotarliśmy do Przełęczy Łaskawej, gdzie podczas 20. minutowej przerwy posililiśmy się i podelektowali pięknym słoneczkiem.
Dalsza część wędrówki, z króciutkim postojem i sesją zdjęciową Pod Obrazikiem, przebiegała wręcz leniwie.
“Zdobyliśmy” najwyższy szczyt w tej okolicy - Pierścienicę (367 m n.p.m.), sesja zdjęciowa i dalej w drogę, a po drodze trochę smutnej historii.
Zatrzymaliśmy się na chwilę przy Pomniku masowych straceń na zboczu Góry Pierścienicy, który powstał w 1960 r. ku upamiętnieniu pogrzebania w zbiorowych mogiłach, w różnych częściach lasu, prawdopodobnie kilkunastu tysięcy osób. Na Pomniku widnieje napis “Pomordowanym Rodakom przez hitlerowskich najeźdźców w latach 1939 - 1945”. Prezes Jan Wiórek oraz krajoznawca i sympatyk Przygody Janusz Kędracki przybliżyli nam historię tego miejsca.
Teraz już prosto pod wiatę gdzie czekało na nas mocno buzujące ognisko, rozpalone przez przygodowych kolegów Andrzeja i Olka. Chwała im za to, bo sztuką było wzniecić ogień z drewnianych, namokniętych kloców. Olek zdradził mi w sekrecie, że przytargał pod pachą część swojej wersalki, którą właśnie utylizował. To uratowało sytuację, drewno z wersalki było wręcz przesuszone, co zdecydowanie pomogło w rozpaleniu ogniska.
Pod wiatą zastaliśmy pięknie nakryte białymi obrusami stoły, przystrojone świątecznymi stroikami i zastawione słodkimi specjałami oraz owocami. Wszystko to dzięki Wioletcie Kasińskiej - sektetarzowi KTP PTTK Przygoda i współpracującym z nią członkiniom Klubu, które bezpośrednio dotarły na Wigilię pod wiatę. W obawie o pominięcie którejś nie wymieniam imion.
Po zajęciu przez nas miejsc przy wigilijnym stole, Prezes Jan Wiórek złożył świąteczne bożonarodzeniowe życzenia dla członków i sympatyków Klubu Turystów Pieszych PTTK Przygoda oraz ich rodzin.
Ruszyliśmy do tradycyjnego przełamywania się opłatkiem i składania sobie indywidualnych życzeń, wśród których dominowały życzenia zdrowia, spokoju, radości oraz wielu kolejnych wspólnych kilometrów na turystycznych szlakach. Był to, jak zawsze, najbardziej wzruszający i wzniosły moment tego wigilijnego spotkania.
Jak na zwyczaj wigilijny przystało, przystąpiliśmy do posilenia się tym co zostało przytaszczone w naszych turystycznych plecakach. Okazuje się, że są one bardzo, ale to bardzo pojemne! Stoły zostały zastawione wieloma rodzajami śledzi, pasztecikami, kapustą z grochem, gorącym barszczykiem czerwonym i oczywiście różnego rodzaju słodkościami.
Rozpoczęliśmy więc biesiadowanie w ciepłej, niemal rodzinnej atmosferze. Szkoda, że nikt (również ja) nie zaintonował śpiewania kolęd.
Jako członkini Klubu z niewielkim, bo tylko dziesięcioletnim stażem, nasunęło mi się kilka refleksji.
Wydaje mi się, że Zarząd Klubu organizując Wigilię w obrębie Kielc chciał wyjść naprzeciw tym członkom, którzy nie mogą już uczestniczyć w pieszych wędrówkach i trudno im też dojechać np. do Chęcin gdzie najczęściej były organizowane spotkania wigilijne. Przykre, że niewiele tych członków Przygody dotarło.
Niestety, miejsce w obrębie Kielc spowodowało też, że wiele osób, również organizatorów, dość szybko, za szybko, pożegnało się z uczestnikami.
Podsumowując, mogę stwierdzić, że cieszę się z udziału w tej, i marzę o kolejnej wigilijnej wędrówce, z nadzieją na udział i zaangażowanie większej liczby członków oraz sympatyków KTP PTTK Przygoda.
Wszystkim życzę spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia.
Ewa Gonciarz